Leven in San Francisco: Balans

Deze week schrijf ik vanuit San Francisco. Voor mijn werk moet ik deze week in San Francisco zijn om sales training te volgen. Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Amerika, het land van de scheve verhoudingen. Amerika, het land dat mij verdriet heeft gedaan.. Ik had erg veel zin om naar San Francisco te gaan. Ten eerste omdat ik er spectaculaire verhalen over hoorde van mijn collega’s. Daarnaast bevestigde mijn ouders, die daar verleden jaar zijn geweest, ook deze verhalen. Met hoge verwachtingen ging ik naar San Francisco. Eenmaal aangekomen, rijdend met de taxi naar mijn hotel, zag ik waar mijn ouders naar refereerden. Een interessante stad met speelse heuvels, een rustgevende baai en imposante hoogbouw. Echter was er iets wat voor mij een dominantere indruk had. En hierdoor liep ik dag in dag uit met buikpijn terug van en naar werk; armoede.

cVan mijn hotel naar mijn werk moest ik elke ochtend en einde middag ongeveer 20 minuten lopen. Tijdens deze wandeling werd ik geconfronteerd met de schrijnende armoede in San Francisco. Tijdens deze wandeling zag ik om de 10m, letterlijk om de 10m, echt zonder overdrijven, een dakloze liggen. Wegkwijnend onder een kleedje. Verdwaasd vooruit starend. Smekend een bekertje ophoudend. Je had allerlei dakloze varianten. Om dit te ontvluchten besloot ik dinsdag een stuk te gaan hardlopen. Ik liep richting de kust en wat ik aantrof was te vergelijken met het gevoel dat iemand mij een stomp in mijn maag gaf.

Sadness of boy in the city

Om bij de kust te komen moest ik een viaduct onder na pakweg 1 km te hebben gelopen van mijn hotel. Onder dit viaduct trof ik een groot tentenkamp aan met een voltallige dakloze beschaving. Ik voelde me ongelooflijk rot voor hen. Dit ben ik als verwende Nederlander niet gewend. Wij vinden het al bijzonder als we een zwerver aantreffen, zo kan ik me nog goed herinneren voor het eerst met mijn ouders door Amsterdam te wandelen. Het aantreffen van zoveel lijden en armoede was overweldigend voor mij. Dit had een grote impact op mij. Het liefst help ik hen allemaal. Maar hoe… Het enige wat ik kon bedenken is door zo nu en dan eten te geven. Dus elke dag liep ik naar werk met een doos vol muffins. Een druppel op een bloedhete gloeiende plaat.

Week 7 in 6 zinnen

bDeze week was door New Relic geheel vol gepland met colleges, interactieve sessies en borrels. Deze week lag ik aan het New Relic informatie en kennis infuus. Elke ochtend startte ik vol positieve energie aan een nieuwe dag en ik eindigde slapend als een baby, alle informatie verwerkend, in mijn zacht hotel bedje. In de avonden probeerde ik nog wat van de stad te zien middels stukjes hardlopen en lange wandelingen. Deze week gaat niet in de boeken van het leven van Jasper als de meest enerverende week. Een week in het teken van louter één ding; klaargestoomd worden voor succes bij New Relic in Dublin.

Lekker Bezig

De gehele week was de training, misschien vanzelfsprekend bij een Amerikaan bedrijf, in het Engels met een saus Amerikaans enthousiasme en overdreven positivisme. Informatie verwerken in het Engels ben ik gewend en gaat me redelijk goed af. Echter gaat de schakel naar Engels vaak ten kosten van mijn participatie in groep sessies. Ik reageer dan minder alert en ben verre van ad rem. Deze training wist ik toch nog vaak vragen te stellen en frequent te participeren. Ik leer meer door participatie. Dat is mijn leerstijl. Om die reden was ik blij dat dit mij goed af ging deze week.

Dat kan Beter

eWat deze week beter kon is gerelateerd en waar ik tevreden mee ben. Ik was tevreden met het feit dat ik constant mijn best deed om mij in klasdiscussies te mengen. Echter merkte ik dat mijn Engels spreekvaardigheid nog zeker kan verbeteren. There’s definetely room for improvement here. Ik merk als ik erg gefocust ben op het verwerken van Engelse informatie dat dit ten koste gaat van grammaticaal- en zinsopbouwcorrect Engels. Hier hoop ik dat oefening kunst gaat baren. Dus ik hoop dat oefening flink door baart resulterend in een prachtig Engels sprekende baby; Jasper.

De Juiste Balans

Balans was ik geheel zoek deze week. Deze week ervoer ik als zeer eenzaam en zeer eentonig. Elke ochtend stond ik vroeg op en dook ik de fitness van het hotel in. Gevolgd door een dag training bij New Relic. En afgesloten door vroeg mijn bed in te duiken om scherp en alert de volgende dag te zijn. Ik heb weinig tijd toebedeeld deze week aan spontane uitspattingen. Ik leefde, dag in dag uit, zeer gedisciplineerd met als doel om het maximale uit deze trainingsweek te halen. Desalniettemin ging dat ten kosten van mijn stemming. Ik voelde me dan ook erg ongelukkig en eenzaam aan het eind van de week.

Me – Time

fAan het einde van een week training in San Francisco was ik blij dat ik eindelijk wat tijd aan mijzelf kon besteden. Ik was blij eindelijk een keer te kunnen doen doen waar ik écht zin in had. En ja je raadt het al… Dat was hardlopen. Zaterdagochtend ben ik naar “The Golden Gate Bridge” hardgelopen. Helaas door de regen. Desalniettemin was het een prachtige hardlooptocht voor wat betreft de omgeving, maar tevens ook om even mijn hoofd geheel leeg te maken. En af te vragen wat ik nu echt belangrijk vind in dit (korte) leven.

 

https://www.strava.com/activities/870927384/embed/87a51fb027167c0d4c18cfbaaef3f79c2ac1973a

Advertisements

2 thoughts on “Leven in San Francisco: Balans

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s