Nepal blijft mij verbazen

1Momenteel verblijf ik in het mooie, authentieke, bijzondere en enigszins eigenaardige Nepal. Deze keer ben ik naar Nepal gereisd om een samenwerking te bespreken met VSN – Volunteer Society Nepal. VSN is een organisatie die vrijwilligerswerk en reizen organiseert in Nepal. Het kost altijd wel wat tijd en meerdere besprekingen om tot een adequate samenwerkingsovereenkomst te komen. In het verleden ben ik dit proces meerdere malen doorgaan. Hoe dat deze keer is verlopen is… ja… bijzonder… typisch Nepalees. Desalniettemin zijn we uiteindelijk tot een gedegen samenwerkingsovereenkomst gekomen waar wij beiden tevreden mee zijn. It’s al about the result…?

In april 2014 reisde ik voor het eerst af naar Nepal. Toentertijd verbleef ik 3 maanden in dit intrigerende land. Na mijn reis in 2014 besloot ik op kleine schaal VSN te ondersteunen. Het doel van mijn huidige periode in Nepal was om hulp op kleine schaal uit te breiden naar een ietwat grotere schaal. Ondertussen werk ik 2,5 jaar samen met meerder Nepalezen. Tevens heb ik het land al meerdere keren bezocht. Desalniettemin blijft dit land, deze cultuur, deze mensen een grote verassing voor mij. Dit resulteert in een lange, interessante en leerzame onderzoeksperiode. Ik denk dat deze onderzoeksperiode nooit zal ophouden. Echter wil ik dat? En is dat niet ook het geval voor mij wat de Nederlandse cultuur betreft?

nepalMijn plan voor dit jaar was om in de periode van 5 september tot 21 september in Nepal te verblijven. Gezien mijn opgedane ervaringen had ik verwacht dat ik mij al meer Nepalees en thuis zal voelen. Ik verwachtte dat alles soepeltjes zou verlopen zonder significante culturele verbazing. Maar…. nee… de afgelopen weken waren weer een intensieve leerschool t.a.v. de Nepalese cultuur en bevolking. Ditmaal resulterend in een verlaagde weerstand en sporadische verlangens naar westerse luxe en gemakken. Zoals al eerder beschreven, als je uit jouw comfort zone treedt doet je lichaam en geest er alles aan om weer terug te treden naar jouw vertrouwde comfort zone.

Om al mijn ervaringen van deze 2,5 weken over te brengen vereist een boek (Dat klinkt zwaar). Of (nog beter overdrijven) een boekenserie. Dit merkte ik vooral tijdens mijn Skype sessie van een week geleden met mijn ouders. Graag vertelde ik hen wat ik allemaal had meegemaakt. Echter resulteerde dat in een ERROR in mijn verbale functioneren. Ik had echt geen idee waar te beginnen. Gelukkig waren mijn ouders zo behulpzaam om vragen te stellen. Dit gaf mij wat structuur om mijn ervaringen over te brengen. Helaas is een blog een medium waar vragen stellen lastig wordt (wellicht maar overstappen op populaire webinars ;)). Om het toch enigszins over te brengen doe ik dat op typerend blog manier.

Bij deze mijn vijf grootste aanhoudende culturele verbazingen.

1. Kopieer Junkies

nepal-2Innovatie? Wat is dat? De status quo is toch ook goed? Dit zijn de gedachtestromen van de meeste Nepalezen.  Je ziet een duidelijke trend door het gehele land voor wat betreft kopiëren. In Kathmandu heb je bijvoorbeeld 10.000 kleine supermarktjes, waarvan pakweg 20 groteren. De 9.980 kleine supermarkten zien er allemaal hetzelfde uit en bieden exact dezelfde producten. Vaak zien de Nepalezen deze supermarktjes niet als hoofdbron van inkomen, maar meer om de vrouw des huizes bezig te houden als de man werkt ergens in de stad. Vrouwenrechten zijn helaas verre van gelijk hier aan de mannenrechten. Ook over dit verschil kan ik een boek schrijven. Treurige situatie voor vele vrouwen…

2. Minimale verbale en non verbale expressie

nepal-3Waarschijnlijk is het voor velen bekend dat de Nepalezen bevolking over het algemeen zeer bescheiden is. Initiatief tonen is hier ook een unicum en ze worden vaak geheel overdonderd door de proactiviteit en allertheid van westerlingen. Een andere manier hoe deze bescheidenheid zich uit is in bijna geen vorm van expressie. Het is gebruikelijk om hier te eten met vrienden en bekenden. Als jij daarna nog een drankje doet volgt daarna vaak het afscheid. Het afscheid is vaak redelijk onwennig (voor mijn gevoel). De verbale en non verbale expressie is vaak hetzelfde onafhankelijk van hoe de avond is verlopen. Dit maakt samenwerken en zaken doen lastig. Het is vaak lastig om hoogte te krijgen van Nepalezen. De vraag blijft vaak of zij positief of negatief gestemd zijn. Uiteindelijk uitten Nepalezen dit wel, maar wel pas nadat er een vertrouwensband is gevormd.

3. Wat is een planning?

PrintIn het westen houden wij erg van tijd management. In de ogen van sommigen tot in het extreme. Wat dat betreft zouden deze tijd management extremisten een goede afkick sessie kunnen ondergaan in Nepal. Je plant op de dag zelf wat je gaat doen in Nepal. Het is zeer ongebruikelijk om al te weten hoe jouw “leven” er volgende week uit gaat zien. Laat staat volgende maand of volgend jaar!! Deze instelling conflicteert nogal eens met het opstellen van een gestructureerd organisatie. Het niet bepaald bijhouden van een planning resulteert ook in vergeetachtigheid en onnauwkeurigheid. Tijdens mijn verblijf in Nepal besloot ik in Pokhara een aantal projecten te bezoeken. Samen met de directeur van de organisatie had ik vier afspraken. Van de vier afspraken kwamen twee personen ook opdagen (super toch!?). Een van de twee afzeggers had een familiebijeenkomst die uitliep en de andere was het vergeten en zat ergens anders in Nepal. Ach ja… 2 van de 4 toch niet slecht…. 😉

4. Geduldig in leven staan betekent niet automatische geduldig op de weg zijn

Over het algemeen zijn Nepalezen erg geduldig. Proactiviteit is vaak een vreemd/vies woord. Zij laten veel simpelweg op zich afkomen. Dit is een eigenschap die ik zeker adoreer. Ik vreet mijzelf vaak al op als de bus 5 minuten te laat is. Echter weet de Nepalees het wederom weer tot een mooi extreme te trekken. Dit resulteert dan vaak in een gebruik om ruim te laat bij afspraken te verschijnen en werk ruim na deadline aan te leveren. Westerling zijnde is het voor mij een kunst om dit op kalme wijze aan te zien en te ondergaan. Deze bijzonder unieke eigenschap van de gemiddelde Nepalees uit zich helaas niet op de weg. Hier proberen ze met zo veel mogelijk auto’s, motoren, scooters, fietsen, koeien, honden en ondefinieerbare vervoersmiddelen zo snel mogelijk door onbegaanbare weggetjes naar een eindbestemming te komen. Resulterend in een snelheid van gemiddeld 20 km/h door hoge ineffectiviteit.

5. Vuilnis is denk ik kunst in Nepal

nepal-6In Nepal is het heel uniek om 10m over een vuilnisvrije, schone straat te lopen. Het lijkt er wel op dat de Nepalezen het zien als een kunst om zoveel mogelijk vuilnis te verzamelen op straat. Vuilnisbakken zijn om die reden ook een uniek goed in Nepal. Waarschijnlijk even schaars als elektriciteit :P. Je komt wel vuilnisbakken tegen in Thamel, het toeristische centrum. Hoe zou dat komen? 😉


Ik hoop dat jullie even mee hebben kunnen genieten van mijn verbazingen in Nepal. Vanavond vlieg ik weer terug naar het comfortabele, maar wel enigszins saaie, Nederland. Tot snel allemaal!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s